Activiteiten  

   

Ledenlogin  

   

Social Media  

  • Facebook: rkjdelft
  • Hyves: rkjdelft
  • Picasa: RKJFoto
  • Twitter: rkjdelft
   

Preek van de week

Preek Aswoensdag 2012

Gegevens

Preek Aswoensdag | Joël 2, 12-18; 2 Kor. 5, 20-6,2; Mat. 6, 1-6.16-18

Ik vind het leuk om in deze tijd te pas en te onpas de opmerking te laten vallen: “En, waar vast jij op?” Sommige mensen geven me dan vrijwel meteen een antwoord waaruit blijkt dat ze erover hebben nagedacht. “Ik ga wat minder tussendoortjes eten”, is een veel gehoorde reactie. Een mooie reactie is ook: “Ik denk dat ik eens wat vaker naar de kerk ga”. En natuurlijk is er die altijd terugkerende reactie: “Ik ga proberen te stoppen met roken”. Maar er zijn er ook, en dat zijn er nogal wat, die me bij de vraag “Waar ga jij op vasten?”, wat schaapachtig aankijken. “Hoezo vasten?” Dit is de reactie van mensen die er óf nooit van hebben gehoord, óf er in een grijs verleden van gehoord hebben maar er afscheid van hebben genomen. “Nee, daar doe ik niet meer aan mee”. Een enkeling zegt daar dan nog bij: “Ik moet door het jaar heen al zoveel vasten”.

Lees meer: Preek Aswoensdag 2012

Preek van zondag 2 oktober 2011

Gegevens

27e zondag door het jaar | Jes. 5, 1-7; Mat. 21, 33-43

Er wordt wat afgeklaagd in onze kerk. “Het koor zingt vals”. “De pastoor preekt te lang”. “Is er nou alweer een collecte?”. Maar ook in het groot: “De paus is zó conservatief”. “De bisschoppen draaien alles terug”. Maar ook: “Kunnen die woord en communievieringen niet worden afgeschaft?” En: “Er wordt veel te weinig gebiecht”. Ja, versta me niet verkeerd: de klachten zijn lang niet altijd onterecht. En we moeten met elkaar de discussie over bepaalde onderwerpen ook zeker niet uit de weg gaan. Maar er dreigt op tal van fronten door klagen wel een sfeer te ontstaan die niet goed is voor de uitstraling die we als kerk hebben. Naast alle problemen en uitdagingen die de kerk heeft in onze dagen blijft de boodschap die zij in haar schoot meedraagt onveranderd schitterend. Maar door al dat geklaag dreigen we het zicht op wat er zo positief is aan de kerk te verliezen. Door klagen kan zij geen vrucht dragen, niet naar binnen en niet naar buiten.

Lees meer: Preek van zondag 2 oktober 2011

Preek Pinksteren 2011

Gegevens

Preek Pinksteren | Hand. 2, 1-11; 1 Kor. 12, 3b-7; Joh. 20, 19-23

Iedereen heeft wel een talent, iets waar je goed in bent en iets dat je meestal ook leuk vindt om te doen. Vaak worden talenten ingezet bij de keuze voor een baan. De een wordt manager, de ander timmerman, een ander wordt verpleegkundige, en weer een ander leraar. Steeds minder vaak echter gebruiken mensen hun talenten ten dienste van de gemeenschap. Natuurlijk zijn er beroepen die op anderen, op de gemeenschap gericht zijn, maar heel vaak is de belangrijkste motivatie voor werk het geld dat je ermee verdient. Waar je het vooral ook aan kunt zien is dat mensen steeds minder vaak geneigd zijn zich in te zetten als vrijwilliger. Een dergelijke tendens, deze gerichtheid op het ik, eerder dan op de ander, gaat lijnrecht in tegen dat wat we vandaag vieren: Pinksteren, het feest van de Geest. De Geest stuurt er namelijk juist op aan onze talenten dienstbaar te maken in kerk en samenleving.

Lees meer: Preek Pinksteren 2011

 

Preek van zondag 17 juli 2011

Gegevens

16e zondag door het jaar | Wijsheid 12, 13.16-19; Mat. 13, 24-43

Eens een boef, altijd een boef. Zo luidt, min of meer, het spreekwoord. Het is eigenlijk een beetje een naar spreekwoord. Het zegt eigenlijk dat als iemand ooit een misdaad begaan heeft hij eigenlijk niet meer te vertrouwen is. Ja, iemand kan nog zo zeer laten zien dat hij zijn leven gebeterd heeft, mensen zullen altijd blijven terug denken aan die ene misdaad en in hun achterhoofd de nodige verdenking koesteren: “Hij zou het weer kunnen doen”. Mensen kunnen, zo lijkt het, in de ogen van andere mensen dus maar moeilijk ten goede veranderen. Zo kun je als mens dus je leven lang gestigmatiseerd blijven door iets dat je in het verleden gedaan hebt. Dat verleden blijft je achtervolgen.

Lees meer: Preek van zondag 17 juli 2011

Preek Paaswake 2011

Gegevens

Preek Paaswake 2011

We horen het woord vaak langs komen in de kerk. En steeds als het gebruikt wordt – door ons zelf of door een ander – dan hebben we er een wat naar gevoel bij. “We hadden dat woord toch van ons afgeschud?”. Ja, we gebruiken het wel nog in overdrachtelijke zin. Maar de christelijke zin zijn we misschien wat kwijt. Ik heb het over het woord zonde. Het veelvuldig en vooral moralistisch gebruik van dit woord heeft velen er allergisch voor gemaakt. Het is waar: het woord is in het verleden vaak gebruikt om mensen schuld aan te praten, en tegelijk de noodzaak te onderstrepen van de middelen die de kerk biedt om er weer vanaf te komen. Het is terecht dat de mens van déze betekenis van zonde afscheid heeft willen nemen. Maar het is toch jammer dat we hebben moeten constateren dat het kind met het badwater is weggegooid. Want doordat we het woord liever niet meer in de mond nemen – immers wie voelt zich nou graag schuldig – dreigen we ook in een soort narcistische houding te schieten: “Wat doe ik nou fout?” Doordat we het liever niet meer over zonden hebben, als gemeenschap, als samenleving, en misschien zelfs als kerk, helpen we elkaar bepaald niet om op een gezonde manier naar ons zelf te kijken.

Lees meer: Preek Paaswake 2011